logo2smal


57 Razëm

Gropat e Vrrinit

Vanuit Razëm, eigenlijk een oud herdersplateau dat na 1945 voor staatstoerisme (functionarissen en ambtenaren) werd ingericht met simpele groepsvoorzieningen (denk Nivon-huis), probeerden we gewapend met de door Shiraz zelf gemaakte kaart naar een plaats geheten Gropat e Vrrinit te lopen voor het uitzicht. Het was een makkelijk grintpad van zo'n vijf meter breed dus geschikt voor mensen met versleten knieën zoals ik, en het ging langs de berghellingen, met uitzicht op het dal.


onderwegoWandelingen uit Razëm

ooKogelbloem en jeneverbes

ooOnderweg

o
o

Wilde bloemen

Goed pad ook voor de Labrys-deelnemers, dacht ik, hoewel ik zag ook dat het natuurschoon van Albanië zich hier niet in de volle breedte openbaarde, wat ik ook wel weer jammer vond (maar dat werd later in de reis wel ingehaald), het was een beetje eenvormig. Geen mensen ook, geen leuke kroegjes met instortende rieten daken, geiten, of kleine gesprekjes met consumptie
Wat ons wel verraste was de ongelooflijke hoeveelheid wilde bloemen en bijna-bloemen die we tegenkwamen. We hebben ze gedetermineerd. Heel veel hondstand, verder helleboris, voorjaarslathyrus, paardebloem, boterbloem, sleutelbloem, anemoon, blauw druifje, wolfsmelk, kruipend zeegroen, kranssalomonszegel, rolklaver, ruige scheefkelk, echt een verrukking voor botanici denk ik. En patronen  maar voor welke jacht weet ik niet want de enige fauna die we zagen  waren salamanders en vinkjes.


kogelskIk ontwaar een patroon

plantjepBosviooltje en smeerwortel

poRuige scheefkelk en de lange-afstandsmarkering

rots
oWolfsmelk

De jacht op illegale houtkappers was kennelijk niet geopend of geheel ingedut. Overal langs het pad zagen we het zaagsel van afgezaagde stammetjes, de hellingen zagen er ook echt geplukt uit. Het is net als clandestien vissen een groot probleem in Albanië, de handhaving is slecht, vooral hier in de bergen, en wordt je al eens gepakt, kun je er waarschijnlijk met een beetje smeergeld wel onderuit.


houtkaphZo komt Splinter door de winter

Geen grotten

Ik vergat het te zeggen maar we waren hier alweer op de terugweg, Gropat e Vrrinit zou 6 km zijn, maar mijn stappenteller weest al 8 duizend stappen aan ver voor we er waren, dus we keerden terug en probeerden het pad te vinden dat langs een aantal grotten zou voeren, maar helaas, ook dat lukte niet, dus we zullen het moeten hebben van de gidsen die zich hier altijd als bij toverslag van bars en restaurants afscheiden om mee te geen, don't worry. Ook wij zouden die middag een jongen meekrijgen, had Shiraz gezegd, voor een leuke andere wandeling.

Die puf hadden we niet meer. Wij dachten: naar de kamer, biertje, lezen (Jet) en schrijven (Yvonne, ik heb geaccepteerd dat uitrusten er voor mij niet in zit), eten en zwemmen. In het restaurant, helemaal alleen bij gigantische brokken brandend hout, muzak uit een krakende installatie, buiten vaag nog het geluid van de koekoek, spraken we opnieuw met John, of Yan, een van de Fillipijnen die werkt in Natyral Razma Resort. Hij had thuis een vrouw (ze was vroedvrouw), een zoon en een dochter, maar werkte hier voor twee jaar zes dagen per week zonder vakantie. Het leek ons afschuwlijk. En toch was hij zo vriendelijk.
De chefkok was ook Fillipijns, hij had ons in beslag gefrituurde brandnetelblaadjes geserveerd waar wij zo wild van waren dat hij naar de tafel kwam. Wij moesten ineens denken aan de vlierbloesem die we vorig jaar zelf met beslag gefrituurd hadden, o man! Elderberry, zij kenden het ook, maar alleen van de siroop.


bosbEen verkeerde afslag

boom
zwembadzHet zwembad met mijn schildpad

odaDe gezelschapsruimte

ontbijtHet ontbijt met petulla



Door naar de volgende aflevering
Terug naar het overzicht van dit blog
Naar artikelen over Albanië
Naar mijn reisgids




Heb je opmerkingen, tips of prangende vragen?
Mail me


Tekstbureau Yvonne van Osch
Binnenkadijk 117, 1018 ZE Amsterdam
opschrift@tip.nl | 06-37313100